บทที่ 37 Chapter 5 ค่ารถ [8]

“อีกนานไหมคะ กว่าจะออกเวร”

คาวินยกนาฬิกาขึ้นมาดูเวลาตอนนี้ เป็นเวลาเกือบบ่ายแล้ว

“เดี๋ยวจะมีเพื่อนมาเปลี่ยนเวร เราไปกินข้าวกันเถอะ”

“เหนื่อยไหมคะ”

มือเล็กปาดเหงื่อออกจากห่างคิ้วหนา คาวินจับมือบางแล้วกดจูบเบาๆ ที่หลังมือ

“ถ้าบอกวันเหนื่อย... จะให้อะไร”

สายตากรุ่มกริ่มบ่งบอกถึงความเจ้าเล่ห์ ไหนจะรอยยิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ